Klasowe tańce to destrukcyjne wzorce porozumiewania się oraz radzenia sobie w trudnych sytuacjach

Dla niektórych uczniów tańce te są świetną formą rozrywki na żywo czy „błędem wzmocnienia”, ponieważ zachęcają do nieodpowiedniego zachowania. Uczniowie są producentami i reżyserami, a nauczyciele aktorami i aktorkami. Dla pedagogów klasowe tańce nie są niczym zabawnym, przysparzają jedynie sporo stresu oraz przemęczenia, które prowadzi do wypalenia się. Klasowe tańce przybierają wiele różnych form. Istnieje taniec przyzwalający oraz restrykcyjny, przy czym niektórzy nauczyciele używają obydwu (taniec mieszany). Wszystkie tańce zaczynają się od nieczytelnych albo nieskutecznych komunikatów dotyczących reguł. Napędza je gniew i niezrozumienie, co prowadzi do eskalacji konfliktów i prób sił. Po pewnym czasie klasowe tańce stają się tak znajomym i głęboko zakorzenionym zwyczajem, że nauczyciele uważają je za normalny tok postępowania. Oni nawet nie wiedzą, że tańczą. Uświadomienie sobie tego faktu jest kluczem do zmiany tej sytuacji. Najlepszym sposobem na położenie kresu klasowym tańcom jest nierozpoczynanie ich. Nauczyciele mogą ich całkowicie uniknąć, jeżeli zaczną od czytelnego sygnału werbalnego i poprą swoje słowa efektywnym działaniem. Proces ten jest łatwy, gdy odkryjesz to, co nie jest skuteczne w Twoim działaniu.

Witam, mam na imię Ambrozja i bardzo się cieszę, że trafiłeś na mojego bloga. Poruszane tutaj tematy na pewno Cię zainteresują, więc już teraz serdecznie zapraszam Cię do lektury 🙂
error: Content is protected !!