Podejście przyzwalające

Podejście przyzwalające wyłoniło się w sposób widoczny w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku jako reakcja na surowe oraz autokratyczne podejście restrykcyjne. Wielu rodziców i nauczycieli szukało nowej, bardziej demokratycznej metody wychowania dzieci, opartej na wolności, równości oraz wzajemnym szacunku. Wprowadzenie tych zasad w życie nie było jednak aż tak proste, jak mogłoby się wydawać. Dla tych, którzy wyrośli na modelu autorytarnym, był to obszar nieznany. Jak to zrobić? Czy wystarczy po prostu rozluźnić nasze zasady i oczekiwania, dając przy tym dzieciom więcej wolności i kontroli w danej sytuacji? Wielu tego próbowało. Eksperymentowano z otwartymi klasami, luźną organizacją, większą wolnością lub kontrolą oraz łagodniejszymi standardami akceptowalnego zachowania w klasie. Jednak eksperyment ten często odnosił skutek odwrotny do zamierzonego z powodu pominięcia jednego z istotnych czynników -wyznaczania granic. Wolność bez granic nie może być nazywana demokracją. To anarchia, a dzieci kształcone w systemie anarchicznym nie uczą się szacunku dla zasad i autorytetu ani tego, jak radzić sobie w sposób odpowiedzialny ze swoją wolnością. Myślą przede wszystkim o sobie i mają nadmierne poczucie własnej siły i władzy. Przykładów takich nieudanych eksperymentów jest wiele.

Witam, mam na imię Ambrozja i bardzo się cieszę, że trafiłeś na mojego bloga. Poruszane tutaj tematy na pewno Cię zainteresują, więc już teraz serdecznie zapraszam Cię do lektury 🙂
error: Content is protected !!