Żadnych pouczeń

Żadnego proszenia. Żadnych gróźb czy oskarżeń. Nauczycielka dostarcza jedynie informacji, których potrzebują uczniowie, aby dokonać możliwego do zaakceptowania wyboru. Jasne, że nie obyło się bez marudzenia. Chłopcy wcale nie byli z tego zadowoleni. Kilku z nich prawdopodobnie próbowało sprawdzić, czy nauczycielka mówi serio, jednak nikt nie chciał spędzić reszty przerwy na ławce. Współpraca była najlepszym wyjściem. W powyższych przypadkach każdy z nauczycieli próbował nauczyć chłopców zasady dotyczącej możliwego do zaakceptowania zachowania na boisku szkolnym, jednak tylko jednemu tak naprawdę się to udało. Pani Fijałkowska zastosowała podejście przyzwalające. Jej metody cieszyły się szacunkiem, jednak brakowało w nich stanowczości. Chłopcy zignorowali ją i zrobili, co chcieli. Z kolei pan Kwiatkowski zastosował podejście restrykcyjne (autorytarne). Jego metody były stanowcze, jednak nie wzbudzały respektu. Chłopcy byli wściekli i wzięli odwet. Natomiast pani Stencel użyła podejścia demokratycznego. Jej metody były stanowcze i wzbudzały respekt. Dostarczyła uczniom informacji, których potrzebowali, aby dokonać możliwego do przyjęcia wyboru, a oni podjęli współpracę.

Witam, mam na imię Ambrozja i bardzo się cieszę, że trafiłeś na mojego bloga. Poruszane tutaj tematy na pewno Cię zainteresują, więc już teraz serdecznie zapraszam Cię do lektury 🙂
error: Content is protected !!